لیست مقالات >> جلد 12،شماره 1
شماره عنوان نویسنده / نویسندگان چکیده اصل
1آشكار سازي لايه هاي زيرسطحي در رسوبات كم عمق ساحلي خليج چابهار به روش رادار نفوذ به زمينمحي الدين احراري رودي

نویسندگان :محي الدين احراري رودي
چکیده مقاله :

چكيده:

منطقه مورد مطالعه در سواحل شمالي درياي عمان در محل خورهاي رسوبي پارك و شور در محدوده شهر چابهار واقع است. برداشت‌هاي GPRبه منظور تهيه و ثبت كليه عوارض زير سطحي در اعماق كم انجام مي‌گيرد. شناسايي ساختارهاي زير سطحي كم عمق كه جنس و ضخامت‌هاي متفاوتي دارند به دليل تباين در ويژگي هاي الكتريكي مانند رسانندگي و گذر دهي الكتريكي از جمله اهدافي هستند كه با روش GPRقابل آشكار سازي هستند. در اين مطالعه با استفاده از دستگاه GPRمدل Malaبرداشت نيمرخ‌هاي GPRصورت گرفت. به منظور كاليبره نمودن داده هاي  GPR با مشخصات رخساره اي با استفاده از دستگاه مغزه گير دستي (Euger) دو مغزه رسوبي به طول هاي 35/4 و 5 متر تهيه شد. داده‌هاي حاصل از اين دو روش با هم مقايسه و نتيجه گيري‌هاي لازم حاصل گرديد. مطالعه مغزه ها نشان داده است كه آنها از دو دسته رخساره رسوبي تشكيل شده اند. دسته رخساره‌هاي اول شامل رخساره گلي با چسبندگي بالا برنگ قهوه‌اي و رخساره گل ماسه اي گراولي برنگ كرم مايل به قهوه اي مي‌باشد كه متعلق به محيط سوپراتايدال است و دسته رخساره هاي دوم از رخساره هاي گل ماسه اي، گل گراولي و گل ماسه اي با كمي گراول به رنگ خاستري كه عمدتا" اختصاصات رخساره اي محيط اينترتايدال را دارا مي باشند، تشكيل شده اند. مطالعه نيمرخ هاي GPRدر خور شور چهار دسته رخساره اي مجزا را مشخص مي كند كه مطابقت آنها با مغزه ها مشخص كننده آنست كه دسته رخساره هاي بالايي در محيط هاي سوپراتايدال تشكيل شده و در جهت شمال شرق به جنوب غرب بر ضخامت آن افزوده مي شود و دسته رخساره هاي تحتاني در محيط هاي اينترتايدال تشكيل شده و ضخامت آنها تقريبا" يكنواخت مي باشد. همچنين داده هاي GPR  در خور پارك  نشان از وجود دو دسته رخساره اي مجزا دارد كه مطابقت آنها با مغزه ها مشخص مي كند دسته رخساره هاي بالايي نيز در محيط هاي سوپراتايدال تشكيل شدند و در جهت شمال شرق به سمت جنوب غرب بر ضخامت رخساره‌ها افزوده مي شود و دسته رخساره هاي تحتاني در محيط هاي اينترتايدال تشكيل شده كه ضخامت آنها در طول نيمرخ ها تغييرات چنداني ندارد. با توجه به اينكه راديوگرام‌هاي خور پارك به دريا نزديك تر بوده اند تاثير آب شور دريا بيشتر و بنابراين آشكارسازي ساختارهاي زيرسطحي ضعيف تر بوده و دو لايه زيرسطحي شناسايي شده است ولي در خور شور چون فاصله نيمرخ هاي GPR از دريا بيشتر بوده، لذا تاثير آب شور دريا كمتر و آشكار سازي ساختارهاي زيرسطحي قوي‌تر بوده كه منجر به شناسايي چهار لايه زيرسطحي شده است.از طرفي مقايسه منحني تغييرات جهاني سطح آب درياها و رخساره هاي رسوبي در مغزه هاي رسوبي و نيمرخ هاي GPRحاكي از آنست كه طي دو بازه زماني مربوط به حدود 2100 تا 2800 و 4900 تا 5800 سال پيش، نرخ رسوبگذاري افزايش يافته و رسوبگذاري بالاتر از حد ميانگين (0.1 ميلمتر در سال) بوده است. نتايج مقايسه راديوگرام ها و مغزه هاي رسوبي حاكي از تغييرات سطح آب دريا در محيط ساحلي است. اين تغييرات نشان دهنده دو سيكل رسوبي متشكل از يك مرحله بالا آمدن و پايين رفتن سطح آب دريا به صورت محلي در خورهاي شمالي درياي عمان مي باشند كه عمدتا" در ارتباط با وضعيت تكتونيكي منطقه است.

 

واژه هاي كليدي: شور، پارك، رادار نفوذي، مغزه، گذردهي الكتريكي، مقطع جي پي آر، چابهار، راديوگرام.